Poniedziałek, godzina 17:00. Czas wychodzić na trening. Mówisz do dziecka: „Ubieraj się, za chwilę wychodzimy”. Jeszcze niedawno nie mogło się doczekać zajęć – przez cały dzień pytało, kiedy zacznie się trening. A dziś słyszysz: „Nie chcę iść”. Wielu rodziców zna tę sytuację. W pierwszym odruchu pojawia się zaskoczenie, a czasem nawet frustracja. Warto jednak na chwilę się zatrzymać i spróbować zrozumieć, co tak naprawdę kryje się za tą niechęcią. W większości przypadków nie chodzi o lenistwo, lecz o konkretny powód, który można odkryć dzięki spokojnej rozmowie i uważności na potrzeby dziecka.
W Polonii Kraków patrzymy na sport dziecięcy przede wszystkim przez pryzmat radości i rozwoju. Piłka nożna jest dla nas narzędziem do budowania pewności siebie, relacji i miłości do ruchu – nie celem samym w sobie. Dlatego tak ważne jest, aby reagować na momenty kryzysu z empatią i spokojem.
Najpierw jedno ważne pytanie: czyje to jest marzenie?
Zanim zaczniemy szukać przyczyn, warto zadać sobie jedno bardzo ważne pytanie:
Czy to marzenie dziecka, czy raczej marzenie rodzica?
W przypadku najmłodszych dzieci to rodzice wybierają zajęcia i decydują, gdzie dziecko zacznie swoją sportową przygodę. To naturalne. Jednak wraz z wiekiem dziecka warto coraz częściej pytać je o zdanie i wspólnie podejmować decyzje.
Czasami zdarza się bowiem, że dziecko mówi „nie chcę iść na trening”, ponieważ… tak naprawdę nigdy nie chciało tam chodzić. Było to raczej pomysłem dorosłych. W takiej sytuacji nie chodzi o chwilowy kryzys, ale o brak prawdziwej motywacji.
Dlatego tak ważne jest, aby sport był przede wszystkim przygodą dziecka, a nie projektem dorosłych.
5 najczęstszych powodów, dla których dzieci tracą chęć do treningów
Z doświadczenia trenerów pracujących z dziećmi wynika, że istnieje kilka powtarzających się powodów spadku motywacji.
1. Trening przestał być zabawą
Dla najmłodszych dzieci sport powinien być przede wszystkim radosnym doświadczeniem. Jeśli zajęcia stają się zbyt poważne, stresujące lub nastawione na wynik, dzieci szybko tracą zainteresowanie.
Może się tak stać na przykład wtedy, gdy:
-
atmosfera na treningu jest napięta,
-
pojawia się zbyt dużo krytyki,
-
rodzice po meczu pytają głównie o wynik.
Dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym uczą się najlepiej przez zabawę. Kiedy radość znika, motywacja znika razem z nią.
2. Dziecko czuje, że jest „najgorsze”
Porównywanie się z rówieśnikami pojawia się u dzieci bardzo wcześnie.
Można wtedy usłyszeć zdania:
-
„Kuba biega szybciej ode mnie”
-
„Zosia lepiej łapie piłkę”
-
„Ja jestem najgorszy w drużynie”
Takie przekonanie potrafi bardzo szybko zniszczyć radość z treningu. Dziecko zaczyna myśleć: „Po co mam tam chodzić, skoro i tak jestem słabszy?”
Warto w takich sytuacjach przypominać dziecku, że sport to proces, a każdy rozwija się w swoim tempie.
3. Na treningu jest za mało gry
Dzieci przychodzą na zajęcia przede wszystkim po to, aby grać i się ruszać.
Jeśli większość czasu spędzają:
-
stojąc w kolejce do ćwiczenia,
-
siedząc na ławce,
-
wykonując powtarzalne zadania,
to naturalne, że zaczynają się nudzić.
Badania pokazują ciekawą rzecz: większość dzieci woli grać w przegrywającej drużynie niż siedzieć na ławce w wygrywającej.
To jasno pokazuje, co dla nich jest najważniejsze – ruch, udział i zabawa.
4. Konflikt z kolegą lub trenerem
Relacje w grupie są dla dzieci bardzo ważne.
Czasem powodem niechęci do treningu może być:
-
konflikt z kolegą,
-
wyśmiewanie,
-
nieprzyjemna atmosfera w drużynie.
Dzieci często nie mówią o tym wprost. Zamiast tego po prostu przestają chcieć chodzić na zajęcia. Dlatego warto spokojnie porozmawiać i spróbować zrozumieć, co dzieje się w grupie.
5. Dziecko jest po prostu zmęczone
Dzisiejsze dzieci mają bardzo napięte grafiki:
-
szkoła lub przedszkole
-
zajęcia sportowe
-
języki obce
-
dodatkowe aktywności
W pewnym momencie dziecko może po prostu powiedzieć: „Chcę zostać w domu”.
I to też jest w porządku. Odpoczynek jest tak samo ważny jak aktywność.
Jak rozmawiać z dzieckiem, które nie chce iść na trening?
Zamiast zadawać ogólne pytanie:
„Dlaczego nie chcesz iść?”
lepiej zapytać:
„Co Ci się nie podoba na treningu?”
„A co lubisz na treningu?”
„Czy chciałbyś spróbować innego sportu?”
Takie pytania pomagają zrozumieć prawdziwy powód problemu.
Najważniejsze jest jedno: naprawdę wysłuchać odpowiedzi dziecka. Nie bagatelizować jej i nie próbować od razu tłumaczyć, że „tak musi być”.
Co można zrobić, gdy pojawia się kryzys?
Jeśli dziecko przechodzi trudniejszy moment, warto rozważyć kilka rozwiązań.
Zmiana grupy lub trenera
Czasami dziecko lepiej odnajduje się w innym środowisku lub przy innym stylu prowadzenia zajęć.
Krótka przerwa
Tydzień lub dwa bez treningu często pozwala odzyskać energię i spojrzeć na sport z nową ciekawością.
Spróbowanie innej dyscypliny
Nie każde dziecko musi odnaleźć się w piłce nożnej. Niektóre dużo lepiej czują się w:
-
pływaniu
-
lekkiej atletyce
-
koszykówce
-
gimnastyce
Najważniejsze jest to, aby dziecko polubiło ruch.
Najważniejsza zasada: nie zmuszaj
Zmuszanie dziecka do treningów bardzo rzadko przynosi dobre efekty.
Jeśli sport staje się przykrym obowiązkiem, dziecko zaczyna kojarzyć aktywność fizyczną z presją i stresem. W przyszłości może całkowicie z niej zrezygnować.
Zdecydowanie lepszym podejściem jest delikatne zachęcanie i wspólne szukanie rozwiązań.
Bo celem dziecięcego sportu nie jest wychowanie mistrza świata w wieku kilku lat.
Celem jest coś znacznie ważniejszego – zaszczepienie miłości do ruchu na całe życie.
Szybkie odpowiedzi
Dlaczego dziecko nagle nie chce chodzić na trening?
Najczęstsze powody to brak zabawy na treningach, poczucie bycia słabszym od innych, mała ilość gry, konflikty w grupie lub zwykłe zmęczenie nadmiarem zajęć.
Czy powinienem zmuszać dziecko do treningów?
Nie. Zmuszanie często powoduje, że dziecko zaczyna kojarzyć sport z przykrym obowiązkiem i w przyszłości całkowicie z niego rezygnuje.
Jak rozmawiać z dzieckiem o treningach?
Najlepiej zadawać konkretne pytania: co mu się nie podoba na zajęciach, co lubi oraz czy chciałoby spróbować innej aktywności.
Czy warto zrobić przerwę od treningów?
Tak. Krótka przerwa często pozwala dziecku odpocząć i odzyskać motywację.
Co zrobić, jeśli dziecko nie lubi piłki nożnej?
Warto spróbować innej dyscypliny. Najważniejsze jest to, aby dziecko znalazło aktywność, która daje mu radość z ruchu.
